‘Ik ontwijk artsen omdat ze áltijd BEGINNEN OVER MIJN OVERGEWICHT’

In de rubriek Opgebiecht kun je anoniem je verhaal delen. Dit keer vertelt een lezeres over het feit dat ze obesitas heeft, maar daar niet ieder doktersbezoekje mee geconfronteerd wenst te worden.

“Ik kamp al bijna mijn hele leven met overgewicht. In mijn tienerjaren was ik groot en stevig, later werd dat stevig nog steviger en sinds de geboorte van mijn dochter – nu 27 – heb ik obesitas. Ik weet dat ik te dik ben en ben er ook al een flink aantal jaar mee bezig om hier iets aan te doen.

KEELPIJN

Echter zijn lang niet al mijn lichamelijke klachten van de afgelopen tientallen jaren te linken aan mijn overgewicht, maar dat weerhoudt menig arts er niet van er toch elk bezoekje een opmerking over te maken…

Jaren geleden werd ik hier voor het eerst mee geconfronteerd: ik had erge keelpijn, ging bijna door de grond. Niks hielp, dus besloot ik naar mijn toenmalige huisarts te gaan. Die bekeek mijn keel, concludeerde dat ik inderdaad een keelontsteking had en vervolgde: “Maar u bent ook veel te dik.”

SNEER

“Krijg je daar tegenwoordig ook keelpijn van dan?”, riep ik hoogstverbaasd. “Nee, maar u bent het wel”, antwoordde mijn huisarts nors. “Dat weet ik heus wel, maar daar kom ik hier niet voor”, antwoordde ik, waarop ik even later buiten stond met niet alleen een recept, maar ook een heel slecht gevoel over de manier waarop ik was behandeld.

Ik kreeg het in de jaren daarop steeds vaker te horen. Een ontsteking in mijn hand, mijn oren laten uitspuiten… iedere keer werd ik gewezen op mijn overgewicht en dit gebeurde bij meerdere instanties en artsen. Vaak liet ik het over mij heen komen, soms gaf ik een sneer. Maar nu heb ik er echt genoeg van.

BURN-OUT

Recentelijk gebeurde het namelijk weer. De afgelopen jaren heb ik behoorlijk wat meegemaakt: mijn man overleed, ik had een clash met mijn werkgever en moest structureel dagenlang overwerken op kantoor…

Het resulteerde in een burn-out. De bedrijfsarts was een superslanke meid van eind twintig met zo’n ontzettende snobberige blik. Nog voor ik mijn verhaal kon afmaken ramde ze er tussendoor: “U heeft ook obesitas.”

WOEDEND

Opnieuw was ik stomverbaasd dat iemand juist op dát moment mijn overgewicht bij mijn problemen betrok. Sterker nog: deze keer werd ik boos. Mijn burn-out heeft niets te maken met het feit dat ik moet afvallen. Ik voel mij niet slecht over mijn gewicht of mijn looks, al wéét ik dat het ongezond is om overgewicht te hebben.

Ik zat daar echt voor heel iets anders! Ik ben woedend vertrokken en heb gevraagd om een andere bedrijfsarts. Die heeft de problemen aangepakt waar het nodig was en inmiddels gaat het weer wat beter.

MAG HET IETS AARDIGER?

Begrijp me trouwens niet verkeerd: ik vind het helemaal niet erg als een arts mij wijst op het feit dat ik overgewicht heb, maar mag het iets aardiger? En het liefst wel als mijn klacht iets te maken heeft met overgewicht. Denken ze nou echt dat ik zelf niet zie dat ik te dik ben?

En waarom zo veroordelend, zonder enige vorm van een oplossing? Alsof ze willen zeggen dat ik al mijn problemen zelf veroorzaak door mijn overgewicht, maar hoe ik het oplos moet ik lekker zelf uitzoeken?

Het is nu zelfs zo extreem dat ik het tot het uiterste uitstel om met lichamelijke klachten naar de dokter te gaan. Omdat ik bang ben dat ik weer een preek krijg. Want van zo’n sneer ben ik dagen ondersteboven. En dat lijkt mij niet de bedoeling…”

 

Bron: Vrouw.nl

Comments (1)

Goedendag, ja ik herken dit verhaal maar al te goed.
Sinds jaar en dag heb ik overgewicht, of het mooie woord Obesitas.
Tot mijn 60ste gezond, gefietst gezwommen en 46 jaar gewerkt.
Net als iemand die geen obese is komen er dan lichamelijke klachten.
Het begon met apneu, artrose heb ik al sinds mijn 16de maar kon er tot mijn 62 goed meel even.
Tja toen begaf mijn linker knie het en kreeg ik met overgewicht een nieuwe knie.

Er volgde een hartinfarct in 2017, na 2 jaren van alle onderzoeken : Alles is goed , stop met roken en neem gewicht af en medicatie.
Top op de avond van he hartinfarct hield de cardioloog vol, niets aan de hand alle uitslagen zijn goed. U krijgt zo een maagpoedertje en u mag weer naar huis.
U rookt en u heeft overgewicht.
Boem had ze ziekenbroeder het dan niet goed gezien toen hij zei : ik neem u mee u zit op het randje en heeft veel pijn he.
Ja de bloeduitslag waar nog het wachten op was wees anders uit. De laborante riep het uit deze mevrouw heeft een hartinfarct en dat is nog steeds gaande.
Tja gedotterd en 3 aderen waren dichtgeslibd tot 85 en 90%.
Omdat ik overgewicht heb. Nu wil het toeval dat mijn jongere zus die superslank is een half jaar eerder ditzelfde meemaakte . Ook zij kreeg een hartinfarct.
IIk ben nu opgeknapt wat hart betreft maar mijn artrose heeft mijn rechterknie gepakt. De Orthopeed wil niet opereren ivm met het overgewicht..
Ook het onderzoek van de slokdarm wordt pas gedaan als ik in gewicht afneem.
Er wordt me zorg ontzegd omdat ik dik ben en dat vind ik erg verdrietig ongelooflijke en discriminerend.
Immers tot mijn 60ste heeft mijn lichaam het prima gedaan ben ik nauwelijks ziek geweest en nu ik net als een ieder ouder word , wordt ik afgewezen omdat ik dik ben.
Ik ben zo boos dat ik besloten heb om maar niet meer naar een arts te gaan, immers met het huidige gewicht word ik niet geholpen maar men verwijt mij dat ik ongezond eet en niet beweeg.
Ik zwem al jaren tot 3x per week, fiets heel veel en boodschappen doe ik lopend. Ik kook altijd vers en gezond.
Wat wilt u dat ik nog meer doe. Op alle brieven die ik schrijf naar artsen waarin ik bezwaar maak tegen de beslissing niet te behandelenkrijg ik geen reactie.
Ik ben verdrietig en bos tegelijk. Ik heb toch gewoon ook recht op zorg en behandeling……….wil kunnen lopen zonder pijn en gewicht afnemen , mij lichaam laat het mondjes maat los voor mij is het de zwaarste straf ooit gegeven. Terwijl ik trots ben op mijn sterke en krachtige licham.
Een diike vrouw die alles deed wat mogelijk was met het gewicht , geen last ondervond behalve de snerende en pestende opmerkingen, die nu ook van artsen en specialisten komen .
Overgewicht hebben is voor mij nooit een optie geweest te snijden in een gezond lijf dmv een maagverkleining.
Misschien snapt u mijn verhaal zo niet dan niet. Maar het is voor mij een deur te ver. Oja gestopt met roken is me gelukt zonder hulp en zonder kosten!..

Leave a comment